Suratha-Vaishya Varadana

। ध्यानम् । ॐ बालार्कमण्डलाभासां चतुर्बाहुं त्रिलोचनाम् । पाशाङ्कुशवराभीतिर्धारयन्तीं शिवां भजे ॥ ॐ ऋषिरुवाच

| dhyānam | oṃ bālārkamaṇḍalābhāsāṃ caturbāhuṃ trilocanām | pāśāṅkuśavarābhītirdhārayantīṃ śivāṃ bhaje || oṃ ṛṣiruvāca

एतत्ते कथितं भूप देवीमाहात्म्यमुत्तमम् । एवं प्रभावा सा देवी ययेदं धार्यते जगत्

etatte kathitaṃ bhūpa devīmāhātmyamuttamam | evaṃ prabhāvā sā devī yayedaṃ dhāryate jagat

विद्या तथैव क्रियते भगवद्विष्णुमायया । तया त्वमेष वैश्यश्च तथैवान्ये विवेकिनः

vidyā tathaiva kriyate bhagavadviṣṇumāyayā | tayā tvameṣa vaiśyaśca tathaivānye vivekinaḥ

मोह्यन्ते मोहिताश्चैव मोहमेष्यन्ति चापरे । तामुपैहि महाराज शरणं परमेश्वरीम्

mohyante mohitāścaiva mohameṣyanti cāpare | tāmupaihi mahārāja śaraṇaṃ parameśvarīm

आराधिता सैव नृणां भोगस्वर्गापवर्गदा

ārādhitā saiva nṛṇāṃ bhogasvargāpavargadā

मार्कण्डेय उवाच

mārkaṇḍeya uvāca

इति तस्य वचः श्रुत्वा सुरथः स नराधिपः

iti tasya vacaḥ śrutvā surathaḥ sa narādhipaḥ

प्रणिपत्य महाभागं तमृषिं संशितव्रतम् । निर्विण्णोऽतिममत्वेन राज्यापहरणेन च

praṇipatya mahābhāgaṃ tamṛṣiṃ saṃśitavratam | nirviṇṇo'timamatvena rājyāpaharaṇena ca

जगाम सद्यस्तपसे स च वैश्यो महामुने । सन्दर्शनार्थमम्बाया नदीपुलिनमास्थितः

jagāma sadyastapase sa ca vaiśyo mahāmune | sandarśanārthamambāyā nadīpulinamāsthitaḥ

स च वैश्यस्तपस्तेपे देवीसूक्तं परं जपन् । तौ तस्मिन् पुलिने देव्याः कृत्वा मूर्तिं महीमयीम्

sa ca vaiśyastapastepe devīsūktaṃ paraṃ japan | tau tasmin puline devyāḥ kṛtvā mūrtiṃ mahīmayīm

अर्हणां चक्रतुस्तस्याः पुष्पधूपाग्नितर्पणैः । निराहारौ यतात्मानौ तन्मनस्कौ समाहितौ

arhaṇāṃ cakratustasyāḥ puṣpadhūpāgnitarpaṇaiḥ | nirāhārau yatātmānau tanmanaskau samāhitau

ददतुस्तौ बलिं चैव निजगात्रासृगुक्षितम् । एवं समाराधयतोस्त्रिभिर्वर्षैर्यतात्मनोः

dadatustau baliṃ caiva nijagātrāsṛgukṣitam | evaṃ samārādhayatostribhirvarṣairyatātmanoḥ

परितुष्टा जगद्धात्री प्रत्यक्षं प्राह चण्डिका

parituṣṭā jagaddhātrī pratyakṣaṃ prāha caṇḍikā

देव्युवाच

devyuvāca

यत्प्रार्थ्यते त्वया भूप त्वया च कुलनन्दन । मत्तस्तत्प्राप्यतां सर्वं परितुष्टा ददामिते

yatprārthyate tvayā bhūpa tvayā ca kulanandana | mattastatprāpyatāṃ sarvaṃ parituṣṭā dadāmite

मार्कण्डेय उवाच

mārkaṇḍeya uvāca

ततो वव्रे नृपो राज्यमविभ्रंश्यन्यजन्मनि । अत्रैव च निजं राज्यं हतशत्रुबलं बलात्

tato vavre nṛpo rājyamavibhraṃśyanyajanmani | atraiva ca nijaṃ rājyaṃ hataśatrubalaṃ balāt

सोऽपि वैश्यस्ततो ज्ञानं वव्रे निर्विण्णमानसः । ममेत्यहमिति प्राज्ञः सङ्गविच्युतिकारकम्

so'pi vaiśyastato jñānaṃ vavre nirviṇṇamānasaḥ | mametyahamiti prājñaḥ saṅgavicyutikārakam

देव्युवाच

devyuvāca

स्वल्पैरहोभिर्नृपते स्वं राज्यं प्राप्स्यते भवान्

svalpairahobhirnṛpate svaṃ rājyaṃ prāpsyate bhavān

हत्वा रिपूनस्खलितं तव तत्र भविष्यति

hatvā ripūnaskhalitaṃ tava tatra bhaviṣyati

मृतश्च भूयः सम्प्राप्य जन्म देवाद्विवस्वतः

mṛtaśca bhūyaḥ samprāpya janma devādvivasvataḥ

सावर्णिको मनुर्नाम भवान्भुवि भविष्यति

sāvarṇiko manurnāma bhavānbhuvi bhaviṣyati

वैश्यवर्य त्वया यश्च वरोऽस्मत्तोऽभिवाञ्छितः

vaiśyavarya tvayā yaśca varo'smatto'bhivāñchitaḥ

तं प्रयच्छामि संसिद्ध्यै तव ज्ञानं भविष्यति

taṃ prayacchāmi saṃsiddhyai tava jñānaṃ bhaviṣyati

मार्कण्डेय उवाच

mārkaṇḍeya uvāca

इति दत्त्वा तयोर्देवी यथाभिलषितं वरम्

iti dattvā tayordevī yathābhilaṣitaṃ varam

बभूवान्तर्हिता सद्यो भक्त्या ताभ्यामभिष्टुता । एवं देव्या वरं लब्ध्वा सुरथः क्षत्रियर्षभः

babhūvāntarhitā sadyo bhaktyā tābhyāmabhiṣṭutā | evaṃ devyā varaṃ labdhvā surathaḥ kṣatriyarṣabhaḥ

सूर्याज्जन्म समासाद्य सावर्णिर्भविता मनुः

sūryājjanma samāsādya sāvarṇirbhavitā manuḥ