Devi-duta Samvada

विनियोगः अस्य श्री उत्तरचरित्रस्य रुद्र ऋषिः । श्रीमहासरस्वती देवता । अनुष्टुप् छन्दः । भीमा शक्तिः । भ्रामरी बीजम् । सूर्यस्तत्त्वम् । सामवेदः स्वरूपम् । श्रीमहासरस्वतीप्रीत्यर्थे उत्तरचरित्रपाठे विनियोगः । । ध्यानम् । घण्टाशूलहलानि शङ्खमुसले चक्रं धनुः सायकं हस्ताब्जैर्दधतीं घनान्तविलसच्छीतांशुतुल्यप्रभाम् । गौरीदेहसमुद्भवां त्रिजगतामाधारभूतां महा\- पूर्वामत्र सरस्वतीमनुभजे शुम्भादिदैत्यार्दिनीम् ॥ ॐ क्लीं ऋषिरुवाच

viniyogaḥ asya śrī uttaracaritrasya rudra ṛṣiḥ | śrīmahāsarasvatī devatā | anuṣṭup chandaḥ | bhīmā śaktiḥ | bhrāmarī bījam | sūryastattvam | sāmavedaḥ svarūpam | śrīmahāsarasvatīprītyarthe uttaracaritrapāṭhe viniyogaḥ | | dhyānam | ghaṇṭāśūlahalāni śaṅkhamusale cakraṃ dhanuḥ sāyakaṃ hastābjairdadhatīṃ ghanāntavilasacchītāṃśutulyaprabhām | gaurīdehasamudbhavāṃ trijagatāmādhārabhūtāṃ mahā\- pūrvāmatra sarasvatīmanubhaje śumbhādidaityārdinīm || oṃ klīṃ ṛṣiruvāca

पुरा शुम्भनिशुम्भाभ्यामसुराभ्यां शचीपतेः । त्रैलोक्यं यज्ञभागाश्च हृता मदबलाश्रयात्

purā śumbhaniśumbhābhyāmasurābhyāṃ śacīpateḥ | trailokyaṃ yajñabhāgāśca hṛtā madabalāśrayāt

तावेव सूर्यतां तद्वदधिकारं तथैन्दवम् । कौबेरमथ याम्यं च चक्राते वरुणस्य च

tāveva sūryatāṃ tadvadadhikāraṃ tathaindavam | kauberamatha yāmyaṃ ca cakrāte varuṇasya ca

तावेव पवनर्द्धिं च चक्रतुर्वह्निकर्म च । ततो देवा विनिर्धूता भ्रष्टराज्याः पराजिताः

tāveva pavanarddhiṃ ca cakraturvahnikarma ca | tato devā vinirdhūtā bhraṣṭarājyāḥ parājitāḥ

हृताधिकारास्त्रिदशास्ताभ्यां सर्वे निराकृताः । महासुराभ्यां तां देवीं संस्मरन्त्यपराजिताम्

hṛtādhikārāstridaśāstābhyāṃ sarve nirākṛtāḥ | mahāsurābhyāṃ tāṃ devīṃ saṃsmarantyaparājitām

तयास्माकं वरो दत्तो यथापत्सु स्मृताखिलाः । भवतां नाशयिष्यामि तत्क्षणात्परमापदः

tayāsmākaṃ varo datto yathāpatsu smṛtākhilāḥ | bhavatāṃ nāśayiṣyāmi tatkṣaṇātparamāpadaḥ

इति कृत्वा मतिं देवा हिमवन्तं नगेश्वरम् । जग्मुस्तत्र ततो देवीं विष्णुमायां प्रतुष्टुवुः

iti kṛtvā matiṃ devā himavantaṃ nageśvaram | jagmustatra tato devīṃ viṣṇumāyāṃ pratuṣṭuvuḥ

देवा ऊचुः

devā ūcuḥ

नमो देव्यै महादेव्यै शिवायै सततं नमः । नमः प्रकृत्यै भद्रायै नियताः प्रणताः स्म ताम्

namo devyai mahādevyai śivāyai satataṃ namaḥ | namaḥ prakṛtyai bhadrāyai niyatāḥ praṇatāḥ sma tām

या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः॥

yā devī sarva-bhūteṣu śakti-rūpeṇa saṁsthitā namas tasyai namas tasyai namas tasyai namo namaḥ

या देवी सर्वभूतेषु बुद्धिरूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः॥

yā devī sarva-bhūteṣu buddhi-rūpeṇa saṁsthitā namas tasyai namas tasyai namas tasyai namo namaḥ

या देवी सर्वभूतेषु शान्तिरूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः॥

yā devī sarva-bhūteṣu śānti-rūpeṇa saṁsthitā namas tasyai namas tasyai namas tasyai namo namaḥ

अतिसौम्यातिरौद्रायै नतास्तस्यै नमो नमः । नमो जगत्प्रतिष्ठायै देव्यै कृत्यै नमो नमः

atisaumyātiraudrāyai natāstasyai namo namaḥ | namo jagatpratiṣṭhāyai devyai kṛtyai namo namaḥ

या देवी सर्वभूतेषु विष्णुमायेति शब्दिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।१४\-१६॥ या देवी सर्वभूतेषु चेतनेत्यभिधीयते । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।१७\-१९॥ या देवी सर्वभूतेषु बुद्धिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।२०\-२२॥ या देवी सर्वभूतेषु निद्रारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।२३\-२५॥ या देवी सर्वभूतेषु क्षुधारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।२६\-२८॥ या देवी सर्वभूतेषु छायारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।२९\-३१॥ या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।३२\-३४॥ या देवी सर्वभूतेषु तृष्णारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।३५\-३७॥ या देवी सर्वभूतेषु क्षान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।३८\-४०॥ या देवी सर्वभूतेषु जातिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।४१\-४३॥ या देवी सर्वभूतेषु लज्जारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।४४\-४६॥ या देवी सर्वभूतेषु शान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।४७\-४९॥ या देवी सर्वभूतेषु श्रद्धारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।५०\-५२॥ या देवी सर्वभूतेषु कान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।५३\-५५॥ या देवी सर्वभूतेषु लक्ष्मीरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।५६\-५८॥ या देवी सर्वभूतेषु वृत्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।५९\-६१॥ या देवी सर्वभूतेषु स्मृतिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।६२\-६४॥ या देवी सर्वभूतेषु दयारूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।६५\-६७॥ या देवी सर्वभूतेषु तुष्टिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।६८\-७०॥ या देवी सर्वभूतेषु मातृरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।७१\-७३॥ या देवी सर्वभूतेषु भ्रान्तिरूपेण संस्थिता । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।७४\-७६॥ इन्द्रियाणामधिष्ठात्री भूतानां चाखिलेषु या । भूतेषु सततं तस्यै व्याप्त्यै देव्यै नमो नमः

yā devī sarvabhūteṣu viṣṇumāyeti śabditā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|14\-16|| yā devī sarvabhūteṣu cetanetyabhidhīyate | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|17\-19|| yā devī sarvabhūteṣu buddhirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|20\-22|| yā devī sarvabhūteṣu nidrārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|23\-25|| yā devī sarvabhūteṣu kṣudhārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|26\-28|| yā devī sarvabhūteṣu chāyārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|29\-31|| yā devī sarvabhūteṣu śaktirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|32\-34|| yā devī sarvabhūteṣu tṛṣṇārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|35\-37|| yā devī sarvabhūteṣu kṣāntirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|38\-40|| yā devī sarvabhūteṣu jātirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|41\-43|| yā devī sarvabhūteṣu lajjārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|44\-46|| yā devī sarvabhūteṣu śāntirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|47\-49|| yā devī sarvabhūteṣu śraddhārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|50\-52|| yā devī sarvabhūteṣu kāntirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|53\-55|| yā devī sarvabhūteṣu lakṣmīrūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|56\-58|| yā devī sarvabhūteṣu vṛttirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|59\-61|| yā devī sarvabhūteṣu smṛtirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|62\-64|| yā devī sarvabhūteṣu dayārūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|65\-67|| yā devī sarvabhūteṣu tuṣṭirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|68\-70|| yā devī sarvabhūteṣu mātṛrūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|71\-73|| yā devī sarvabhūteṣu bhrāntirūpeṇa saṃsthitā | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|74\-76|| indriyāṇāmadhiṣṭhātrī bhūtānāṃ cākhileṣu yā | bhūteṣu satataṃ tasyai vyāptyai devyai namo namaḥ

चितिरूपेण या कृत्स्नमेतद् व्याप्य स्थिता जगत् । नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः ॥ ५।७८\-८०॥ स्तुता सुरैः पूर्वमभीष्टसंश्रया\- त्तथा सुरेन्द्रेण दिनेषु सेविता । करोतु सा नः शुभहेतुरीश्वरी शुभानि भद्राण्यभिहन्तु चापदः

citirūpeṇa yā kṛtsnametad vyāpya sthitā jagat | namastasyai namastasyai namastasyai namo namaḥ || 5|78\-80|| stutā suraiḥ pūrvamabhīṣṭasaṃśrayā\- ttathā surendreṇa dineṣu sevitā | karotu sā naḥ śubhaheturīśvarī śubhāni bhadrāṇyabhihantu cāpadaḥ

या साम्प्रतं चोद्धतदैत्यतापितै\- रस्माभिरीशा च सुरैर्नमस्यते । या च स्मृता तत्क्षणमेव हन्ति नः सर्वापदो भक्तिविनम्रमूर्तिभिः

yā sāmprataṃ coddhatadaityatāpitai\- rasmābhirīśā ca surairnamasyate | yā ca smṛtā tatkṣaṇameva hanti naḥ sarvāpado bhaktivinamramūrtibhiḥ

ऋषिरुवाच

ṛṣiruvāca

एवं स्तवाभियुक्तानां देवानां तत्र पार्वती । स्नातुमभ्याययौ तोये जाह्नव्या नृपनन्दन

evaṃ stavābhiyuktānāṃ devānāṃ tatra pārvatī | snātumabhyāyayau toye jāhnavyā nṛpanandana

साब्रवीत्तान् सुरान् सुभ्रूर्भवद्भिः स्तूयतेऽत्र का । शरीरकोशतश्चास्याः समुद्भूताब्रवीच्छिवा

sābravīttān surān subhrūrbhavadbhiḥ stūyate'tra kā | śarīrakośataścāsyāḥ samudbhūtābravīcchivā

स्तोत्रं ममैतत्क्रियते शुम्भदैत्यनिराकृतैः । देवैः समेतैः समरे निशुम्भेन पराजितैः

stotraṃ mamaitatkriyate śumbhadaityanirākṛtaiḥ | devaiḥ sametaiḥ samare niśumbhena parājitaiḥ

शरीरकोशाद्यत्तस्याः पार्वत्या निःसृताम्बिका । कौशिकीति समस्तेषु ततो लोकेषु गीयते

śarīrakośādyattasyāḥ pārvatyā niḥsṛtāmbikā | kauśikīti samasteṣu tato lokeṣu gīyate

तस्यां विनिर्गतायां तु कृष्णाभूत्सापि पार्वती । कालिकेति समाख्याता हिमाचलकृताश्रया

tasyāṃ vinirgatāyāṃ tu kṛṣṇābhūtsāpi pārvatī | kāliketi samākhyātā himācalakṛtāśrayā

ततोऽम्बिकां परं रूपं बिभ्राणां सुमनोहरम् । ददर्श चण्डो मुण्डश्च भृत्यौ शुम्भनिशुम्भयोः

tato'mbikāṃ paraṃ rūpaṃ bibhrāṇāṃ sumanoharam | dadarśa caṇḍo muṇḍaśca bhṛtyau śumbhaniśumbhayoḥ

ताभ्यां शुम्भाय चाख्याता सातीव सुमनोहरा । काप्यास्ते स्त्री महाराज भासयन्ती हिमाचलम्

tābhyāṃ śumbhāya cākhyātā sātīva sumanoharā | kāpyāste strī mahārāja bhāsayantī himācalam

नैव तादृक् क्वचिद्रूपं दृष्टं केनचिदुत्तमम् । ज्ञायतां काप्यसौ देवी गृह्यतां चासुरेश्वर

naiva tādṛk kvacidrūpaṃ dṛṣṭaṃ kenaciduttamam | jñāyatāṃ kāpyasau devī gṛhyatāṃ cāsureśvara

स्त्रीरत्नमतिचार्वङ्गी द्योतयन्ती दिशस्त्विषा । सा तु तिष्ठति दैत्येन्द्र तां भवान् द्रष्टुमर्हति

strīratnamaticārvaṅgī dyotayantī diśastviṣā | sā tu tiṣṭhati daityendra tāṃ bhavān draṣṭumarhati

यानि रत्नानि मणयो गजाश्वादीनि वै प्रभो । त्रैलोक्ये तु समस्तानि साम्प्रतं भान्ति ते गृहे

yāni ratnāni maṇayo gajāśvādīni vai prabho | trailokye tu samastāni sāmprataṃ bhānti te gṛhe

ऐरावतः समानीतो गजरत्नं पुरन्दरात् । पारिजाततरुश्चायं तथैवोच्चैःश्रवा हयः

airāvataḥ samānīto gajaratnaṃ purandarāt | pārijātataruścāyaṃ tathaivoccaiḥśravā hayaḥ

विमानं हंससंयुक्तमेतत्तिष्ठति तेऽङ्गणे । रत्नभूतमिहानीतं यदासीद्वेधसोऽद्भुतम्

vimānaṃ haṃsasaṃyuktametattiṣṭhati te'ṅgaṇe | ratnabhūtamihānītaṃ yadāsīdvedhaso'dbhutam

निधिरेष महापद्मः समानीतो धनेश्वरात् । किञ्जल्किनीं ददौ चाब्धिर्मालामम्लानपङ्कजाम्

nidhireṣa mahāpadmaḥ samānīto dhaneśvarāt | kiñjalkinīṃ dadau cābdhirmālāmamlānapaṅkajām

छत्रं ते वारुणं गेहे काञ्चनस्रावि तिष्ठति । तथायं स्यन्दनवरो यः पुरासीत्प्रजापतेः

chatraṃ te vāruṇaṃ gehe kāñcanasrāvi tiṣṭhati | tathāyaṃ syandanavaro yaḥ purāsītprajāpateḥ

मृत्योरुत्क्रान्तिदा नाम शक्तिरीश त्वया हृता । पाशः सलिलराजस्य भ्रातुस्तव परिग्रहे

mṛtyorutkrāntidā nāma śaktirīśa tvayā hṛtā | pāśaḥ salilarājasya bhrātustava parigrahe

निशुम्भस्याब्धिजाताश्च समस्ता रत्नजातयः । वह्निरपि ददौ तुभ्यमग्निशौचे च वाससी

niśumbhasyābdhijātāśca samastā ratnajātayaḥ | vahnirapi dadau tubhyamagniśauce ca vāsasī

एवं दैत्येन्द्र रत्नानि समस्तान्याहृतानि ते । स्त्रीरत्नमेषा कल्याणी त्वया कस्मान्न गृह्यते

evaṃ daityendra ratnāni samastānyāhṛtāni te | strīratnameṣā kalyāṇī tvayā kasmānna gṛhyate

ऋषिरुवाच

ṛṣiruvāca

निशम्येति वचः शुम्भः स तदा चण्डमुण्डयोः । प्रेषयामास सुग्रीवं दूतं देव्या महासुरम्

niśamyeti vacaḥ śumbhaḥ sa tadā caṇḍamuṇḍayoḥ | preṣayāmāsa sugrīvaṃ dūtaṃ devyā mahāsuram

इति चेति च वक्तव्या सा गत्वा वचनान्मम । यथा चाभ्येति सम्प्रीत्या तथा कार्यं त्वया लघु

iti ceti ca vaktavyā sā gatvā vacanānmama | yathā cābhyeti samprītyā tathā kāryaṃ tvayā laghu

स तत्र गत्वा यत्रास्ते शैलोद्देशेऽतिशोभने । तां च देवीं ततः प्राह श्लक्ष्णं मधुरया गिरा

sa tatra gatvā yatrāste śailoddeśe'tiśobhane | tāṃ ca devīṃ tataḥ prāha ślakṣṇaṃ madhurayā girā

दूत उवाच

dūta uvāca

देवि दैत्येश्वरः शुम्भस्त्रैलोक्ये परमेश्वरः । दूतोऽहं प्रेषितस्तेन त्वत्सकाशमिहागतः

devi daityeśvaraḥ śumbhastrailokye parameśvaraḥ | dūto'haṃ preṣitastena tvatsakāśamihāgataḥ

अव्याहताज्ञः सर्वासु यः सदा देवयोनिषु । निर्जिताखिलदैत्यारिः स यदाह शृणुष्व तत्

avyāhatājñaḥ sarvāsu yaḥ sadā devayoniṣu | nirjitākhiladaityāriḥ sa yadāha śṛṇuṣva tat

मम त्रैलोक्यमखिलं मम देवा वशानुगाः । यज्ञभागानहं सर्वानुपाश्नामि पृथक् पृथक्

mama trailokyamakhilaṃ mama devā vaśānugāḥ | yajñabhāgānahaṃ sarvānupāśnāmi pṛthak pṛthak

त्रैलोक्ये वररत्नानि मम वश्यान्यशेषतः । तथैव गजरत्नं च हृतं देवेन्द्रवाहनम्

trailokye vararatnāni mama vaśyānyaśeṣataḥ | tathaiva gajaratnaṃ ca hṛtaṃ devendravāhanam

क्षीरोदमथनोद्भूतमश्वरत्नं ममामरैः । उच्चैःश्रवससंज्ञं तत्प्रणिपत्य समर्पितम्

kṣīrodamathanodbhūtamaśvaratnaṃ mamāmaraiḥ | uccaiḥśravasasaṃjñaṃ tatpraṇipatya samarpitam

यानि चान्यानि देवेषु गन्धर्वेषूरगेषु च । रत्नभूतानि भूतानि तानि मय्येव शोभने

yāni cānyāni deveṣu gandharveṣūrageṣu ca | ratnabhūtāni bhūtāni tāni mayyeva śobhane

स्त्रीरत्नभूतां त्वां देवि लोके मन्यामहे वयम् । सा त्वमस्मानुपागच्छ यतो रत्नभुजो वयम्

strīratnabhūtāṃ tvāṃ devi loke manyāmahe vayam | sā tvamasmānupāgaccha yato ratnabhujo vayam

मां वा ममानुजं वापि निशुम्भमुरुविक्रमम् । भज त्वं चञ्चलापाङ्गि रत्नभूतासि वै यतः

māṃ vā mamānujaṃ vāpi niśumbhamuruvikramam | bhaja tvaṃ cañcalāpāṅgi ratnabhūtāsi vai yataḥ

परमैश्वर्यमतुलं प्राप्स्यसे मत्परिग्रहात् । एतद्बुद्ध्या समालोच्य मत्परिग्रहतां व्रज

paramaiśvaryamatulaṃ prāpsyase matparigrahāt | etadbuddhyā samālocya matparigrahatāṃ vraja

ऋषिरुवाच

ṛṣiruvāca

इत्युक्ता सा तदा देवी गम्भीरान्तःस्मिता जगौ । दुर्गा भगवती भद्रा ययेदं धार्यते जगत्

ityuktā sā tadā devī gambhīrāntaḥsmitā jagau | durgā bhagavatī bhadrā yayedaṃ dhāryate jagat

देव्युवाच

devyuvāca

सत्यमुक्तं त्वया नात्र मिथ्या किञ्चित्त्वयोदितम् । त्रैलोक्याधिपतिः शुम्भो निशुम्भश्चापि तादृशः

satyamuktaṃ tvayā nātra mithyā kiñcittvayoditam | trailokyādhipatiḥ śumbho niśumbhaścāpi tādṛśaḥ

किं त्वत्र यत्प्रतिज्ञातं मिथ्या तत्क्रियते कथम् । श्रूयतामल्पबुद्धित्वात्प्रतिज्ञा या कृता पुरा

kiṃ tvatra yatpratijñātaṃ mithyā tatkriyate katham | śrūyatāmalpabuddhitvātpratijñā yā kṛtā purā

यो मां जयति सङ्ग्रामे यो मे दर्पं व्यपोहति । यो मे प्रतिबलो लोके स मे भर्ता भविष्यति

yo māṃ jayati saṅgrāme yo me darpaṃ vyapohati | yo me pratibalo loke sa me bhartā bhaviṣyati

तदागच्छतु शुम्भोऽत्र निशुम्भो वा महाबलः । मां जित्वा किं चिरेणात्र पाणिं गृह्णातु मे लघु

tadāgacchatu śumbho'tra niśumbho vā mahābalaḥ | māṃ jitvā kiṃ cireṇātra pāṇiṃ gṛhṇātu me laghu

दूत उवाच

dūta uvāca

अवलिप्तासि मैवं त्वं देवि ब्रूहि ममाग्रतः । त्रैलोक्ये कः पुमांस्तिष्ठेदग्रे शुम्भनिशुम्भयोः

avaliptāsi maivaṃ tvaṃ devi brūhi mamāgrataḥ | trailokye kaḥ pumāṃstiṣṭhedagre śumbhaniśumbhayoḥ

अन्येषामपि दैत्यानां सर्वे देवा न वै युधि । तिष्ठन्ति सम्मुखे देवि किं पुनः स्त्री त्वमेकिका

anyeṣāmapi daityānāṃ sarve devā na vai yudhi | tiṣṭhanti sammukhe devi kiṃ punaḥ strī tvamekikā

इन्द्राद्याः सकला देवास्तस्थुर्येषां न संयुगे । शुम्भादीनां कथं तेषां स्त्री प्रयास्यसि सम्मुखम्

indrādyāḥ sakalā devāstasthuryeṣāṃ na saṃyuge | śumbhādīnāṃ kathaṃ teṣāṃ strī prayāsyasi sammukham

सा त्वं गच्छ मयैवोक्ता पार्श्वं शुम्भनिशुम्भयोः । केशाकर्षणनिर्धूतगौरवा मा गमिष्यसि

sā tvaṃ gaccha mayaivoktā pārśvaṃ śumbhaniśumbhayoḥ | keśākarṣaṇanirdhūtagauravā mā gamiṣyasi

देव्युवाच

devyuvāca

एवमेतद् बली शुम्भो निशुम्भश्चापितादृशः । किं करोमि प्रतिज्ञा मे यदनालोचिता पुरा

evametad balī śumbho niśumbhaścāpitādṛśaḥ | kiṃ karomi pratijñā me yadanālocitā purā

स त्वं गच्छ मयोक्तं ते यदेतत्सर्वमादृतः । तदाचक्ष्वासुरेन्द्राय स च युक्तं करोतु यत्

sa tvaṃ gaccha mayoktaṃ te yadetatsarvamādṛtaḥ | tadācakṣvāsurendrāya sa ca yuktaṃ karotu yat