Brihadaranyaka Upanishad

मूल श्लोकः

स यथा सैन्धवखिल्य उदके प्रास्त उदकमेवानुविलीयेत न हास्योद्ग्रहणायेव न हास्योद्ग्रहणायैव स्याद् यतो यतस्त्वाददीत लवणमेवैवं वा अर इदं महद् भूतमनन्तमपारं विज्ञानघन एवैतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय एतेभ्यस्भूतेभ्यस्समुत्थाय तान्येवानुविनश्यति न प्रेत्य सञ्ज्ञाऽस्तीत्यरे ब्रवीमीति होवाच याज्ञवल्क्यः

sa yathā saindhavakhilya udake prāsta udakamevānuvilīyeta na hāsyodgrahaṇāyeva na hāsyodgrahaṇāyaiva syād yato yatastvādadīta lavaṇamevaivaṃ vā ara idaṃ mahad bhūtamanantamapāraṃ vijñānaghana evaitebhyo bhūtebhyaḥ samutthāya etebhyasbhūtebhyassamutthāya tānyevānuvinaśyati na pretya sañjñā'stītyare bravīmīti hovāca yājñavalkyaḥ

BrU 2.4.12